bitterzoet

Het werk BITTERZOET gaat over (de kracht van) kwetsbaarheid.

Bitterzoet is een inheemse plant die in eerste instantie bitter smaakt maar na een tijdje kauwen zoet wordt. Het doet me in deze tijd van corona en klimaatcrisis denken aan het bittere van het leven, waarbij de kwetsbaarheid van mens en natuur zichtbaar wordt, en aan het zoet van de kracht waarmee deze kwetsbaarheid velen van ons aan het denken en handelen zet. Op het persoonlijke vlak kan het tonen van kwetsbaarheid ook een kracht zijn, maar je mag daarin ook terughoudend zijn, we hebben allemaal een eeltlaagje nodig om als individu te kunnen functioneren. In vroeger tijden werd een takje Bitterzoet in de wieg of de stal gehangen om het kind of het vee te beschermen tegen het kwade. Het werk is gemaakt van een kwetsbaar materiaal met een beschermend laagje.

In gesprek met mensen over kwetsbaarheid kwamen mooie verhalen naar voren, waaruit ik hierbij graag enkele uitspraken deel.

Ik was erg ziek geweest en ik weet nog dat ik onder een boom stond, laten we hem Abeel noemen, en dat hij me als het ware omarmde. Het was een heel apart gevoel, ik voelde me samensmelten met de omgeving, en heel kwetsbaar, alsof ik geen huid had. (N)

Toen ik na mijn ziekte weer aan het werk ging, nog een beetje broos, merkte ik dat mijn collega’s héél voorzichtig met me omgingen. Ik moest nog een eeltlaagje vormen, dat was weg door wat ik meegemaakt had. (H)

Zie ook de blog over nieuwe uitdagingen.